يول

در طی ده روز گذشته جشن های سی امین سالگرد انقلاب اسلامی مردم ایران برگزار شدو در این مدت دولت و سردمداران نظام در پی معرفی دستاوردهای نظام در طی این سی سال بودند، اما نکاتی به ذهن بنده رسید که لازم دیدم در وبلاگم بنویسم .

1 - در طی این سی سال بیشتر روستاهای ایران صاحب جاده، برق ، تلفن، آب لوله کشی ، بهداشت و ارتباطات مستمر شدند و کسی نیز منکر این امکانات نمی باشد، اما آیا این امکانات ایجاب زمان نیست؟وهرحکومت دیگری بود این کار را نمیکرد؟ بهتر است سردمداران نظام به بررسی سرعت تخصیص این امکانات و شتاب لازم جهت بهره برداری طرحهاو همچنین عدم تبعیض در همه استانها پرداخته و به مردم پاسخ دهند که در طی این مدت آیابه همه اقوام و استانها به یک چشم نگریسته اند.

2 - همانطور که از اسم انقلاب بر می آید انقلاب مردم ایران انقلابی اسلامی بوده است ، آیا در این مدت مردم ایران به دین خود پایبندتر شده اند یا از دینداری آنها کاسته شده است.آیا دینداری مردم ایران را با دینداری مردم ترکیه (باحکومت ضددین) میتوان مقایسه کرد.آیا انقلاب توانسته جوانانی تربیت بکند که بتوانند 8 سال جنگ رااداره کنند و این قدر جانبازی و فداکاری نمایند؟

3 - آمار جرم، فساد ، جنایت و فحشادر ایران بادر نظر گرفتن کلیه شرایط قبل و بعد از انقلاب افزایش یافته یاکاهش؟

4 - در 30 سال گذشته آیا سیاست خارجی ایران در قبال آمریکا درست بوده و آیا ما بااین سیاست موفق بوده ایم و آیا اگر رابطه داشتیم موفقتر نبودیم؟

5 - آیا سیاست دوگانه ایران در قبال کشور های مسلمان در حال جنگ چه توجیهی میتواند داشته باشد؟ سیاستی که در قبال فلسطین و لبنان در پیش گرفته را آیا میتوان با سیاست اتخاذی در قبال آذربایجان و چچن مقایسه کرد ؟

6 - در چند روز گذشته اقدام اردوغان نخست وزیر ترکیه در کنفرانس داووس را به انقلاب اسلامی ایران ربط داده و این جرات اردوغان را ناشی از انقلاب بیان نمودند، در حالی که این اقدام اردوغان به عنوان نخست وزیر کشوری که با اسرائیل رابطه دوستانه دارد را نمی توان با اظهار نظرهای ایران نسبت به این کشور مقایسه کرد زیرا اسرائیل و شاید سراسر دنیا به هیچ وجه انتظار چنین برخوردی را از اردوغان نداشتند ، زیرا ترکیه با این اقدام شاید منافعی را نیز از دست بدهد اما این ریسک را قبول کرد.

اما آقای احمدی نژاد در کنفرانس قطر در زیر نوشته خلیج عرب مینشیند و هیچ اعتراضی را به خاطر منافع کشور نمیکند،در کشتار مردم چچن به خاطر منافع خود و عدم برخورد با روسیه هیچ اظهار نظر و اقدامی نمیکند، در کشتار مردم قره باغ به خاطر حمایت روسیه از ارمنستان نه تنها هیچ حمایتی از آذربایجان نمیکند بلکه از ارمنستان حمایت نیز میکند.

از مسائلی که در عرصه سیاست کشورهای خاور میانه مورد بایکوت شدید خبری قرار گرفته و از طرح آن در عرصه مطبوعات و رسانه ها توسط حکومتها جلوگیری به عمل می آید، مسئله حقوق ملیتهایی است که به هرحال و علی رغم اینکه اغلب حتی ملت بودن آنها انکار شده و با عناوینی همچون "خورده فرهنگ"،"زبان و فرهنگ محلی"،"فرهنگ و زبانهای غیر رسمی"وگاه با کمال وقاحت :"قوم و قبیله" ازآنها یاد میشود، در متن این جوامع حضور دارند